املت دسته دار

سلام دوستان به زودى مى آيم

omlet38 — Mon, 21 May 2012 22:51:33 GMT

مانیفست

omlet38 — Mon, 28 Feb 2011 10:35:00 GMT

در صادرات طنز کاری با مجوز نیست
طنز است،کشک و دوغ یا دوشاب و سقز نیست

چون مطلبش را با ظرافت می کند مطلوب
طناز در کارش به دنبال مجوز نیست

در متن اگر با ارجمندی نسبتی باشد
لبخند چیزی جز تبسم در پرانتز نیست

جز شکوه کردن نیست آن هم شکوه با اطناب
طنزی که در آن فرصت لبخند موجز نیست

گاهی سر سبز خودت را هم ببر با خود
وقتی که راهی جز عبور از خط قرمز نیست

در حلقه ی رندان به دنبال چه می گردید؟!
جز درد دل چیزی در این گونه مراکز نیست

با گردن ما شد مثل"باریک تر از مو"
صد بار گفتیم این طرف ها یک مبارز نیست!

ما مثل یک هستیم،صاف و ساده و رو راست
یعنی میان ما یکی مثل ممیز نیست

ما هم ،شبیه دیگران با چشم می بینیم!
می بیند آدم لاجرم،وقتی که عاجز نیست

در عصر ما عیبی مصور نیست بی تردید!
یا نه، اگر باشد شبیه عصر حافظ نیست

در شعر گاهی می گریزد شاعر از هنجار
حافظ میان این قوافی گر چه جایز نیست.

زائر آواره

omlet38 — Sat, 01 Jan 2011 13:03:00 GMT

حالا که شده نوبت وام من ، از اين رو
اينقدر مشو جان رضا ضامن آهو

زُوّار تو هستند ز هر قوم و ز هر رنگ
سر گرم طواف تو به هر شکل و به هر بو

پرسيد کسي ، ميرسد آيا به جلو دست؟
گفتم که: من اينجا ، چه خبر دارم از آن تو !

چون قوّت چشمان مرا حدّ و حدودي ست
حتي اگر اقدام کنم با خم ابرو !

در صحن هم آقا ! به خدا بود نصيبم
گه دسته ي جارو و زماني خود جارو

پهلوي ضريح توام اما به چه وضعي!
خدّام تو نگذاشت برايم پک و پهلو

با فلسفه و منطق و طب کار ندارم
بيمار تو را نيست نيازي به ارسطو

صد بار براني اگرم از درت ، آقا !
اين زائر آواره مگر ميرود از رو ؟!

علیرضا قزوه

omlet38 — Thu, 26 Aug 2010 13:35:00 GMT

با سر آمد عليرضا قزوه
شد سر آمد عليرضا قزوه

همه بايد به يك طرف بروند
تا شود رد عليرضا قزوه

شعرهايش در ابتدا بودند
يك مجلد عليرضا قزوه

چاپ آثار او پس از چندي
شد مجدد عليرضا قزوه

نيست جايي و نيست ارگاني
كه نباشد عليرضا قزوه

شك ندارم كه بيش تر از صد
شغل دارد عليرضا قزوه

بيت رهبر عليرضا قزوه
توي مرقد عليرضا قزوه

هر كجا مي روي پي كاري
مي رسد عد! عليرضا قزوه

كنگره نيست كنگره ، وقتي
كه ندارد عليرضا قزوه

هيچكس مصرعي نخواهد خواند
تا نيايد عليرضا قزوه

نمره ي ديگران اگر شد بيست
شد ولي صد عليرضا قزوه

به يقين رشد كرده از هر حيث
خاصه از قد عليرضا قزوه

شكر ايزد كه زن گرفت و نماند
يك مجرد عليرضا قزوه

بوق تك تك تمام شاعر ها
بوق ممتد عليرضا قزوه

يك نفر گفت:مخلصيم آقا
گفت:باشد،عليرضا قزوه

واي بر حال تو اگر با تو
بشود بد عليرضا قزوه !

من كه مي ترسم از عواقب آن
به محمد،عليرضا قزوه!

قزوه يک شاعر است اما ، كاش...!
هيس! آمد عليرضا قزوه

نقد ميني ماليستي!

omlet38 — Tue, 18 May 2010 13:55:00 GMT

ساعت يك بعد از نيمه شب بود كه هر چه زور زده بودم نيامده بود كه نيامده بود،دريغ از يك مصرع،بيت كه جاي خود دارد!

از همان حدود ساعت 12 چند مرتبه آمده بود(من هم مثل پدرم اصرار دارم كه به جاي چند بار بگويم چند مرتبه و اين مسئله را به جهت رعايت امانت در روايت لازم مي‌دانم چيزي كه اگر مترجمين و سخن بر گردانان!بيگانه از خدا بي‌خبر رعايت مي‌كردند دنيا گلستان مي‌شد و ديگر لازم نبود كه هي بردارند و كتاب مرحوم مصلح‌الدين را با غلط‌هاي مطبعي و مطلبي فراوان به انواع چاپ‌هاي بد برسانند و روح لطيف‌تر از باران شيخ بزرگ را خوب آزار بدهند، اين‌ها همه جملة معترضه بود و اين اولين مرتبه است كه در تاريخ بشريت يك نويسنده جملة معترضه‌اي به اين طولاني‌اي! مي‌نويسد! من اصرار دارم كه به جاي به اين مطولي يا به اين بلندي بگويم به اين طولاني‌اي! اصلاً،كلاً من آدمي هستم كه به خيلي چيزها اصرار دارم بعدها در اين مورد مطالبي عرض خواهم كرد،من اصرار دارم كه به جاي در اين باره بگويم در اين مورد،من اين كلمه را در نوشته‌هايم زياد به كار مي‌برم،حالا برويد بگوييد فلاني آدم مورد‌ داري است. مي‌گوييد نه! برويد نوشته‌هايش را ببينيد)كه:شما قرار نيست بخوابيد؟مي‌دانيد ساعت چند است؟ديگر دارد صبح مي‌شود!

پدرم با ضمير مفرد كاري ندارد و به اين هم كه شما يك نفر هستي و جز در موارد احترام اين ضمير شامل شما نمي‌شود، اهميتي نمي‌دهد و كلمات را هميشه طوري ادا مي‌كند كه انگار اخبار مي‌گويد،پدرم حق زبان فارسي را خوب ادا مي‌كند حتي يكي از حروف كلمات را از قلم نمي‌اندازد و به محاوره اعتقادي ندارد اصلاً پدرم.... بعدها در اين مورد مطالبي به عرض خواهم رساند من اصرار دارم به جاي...

من هم هر بار جوابي به خيال خودم متناسب داده بودم و او هم رفته بود.

تكيه داده بودم به ديوار و زانوي غم بغل گرفته بودم البته روي اين زانوي غم يك صفحه كاغذ سفيد بود كه حالا ديگر سياه شده بود و اگر چيزي هم به سراغم مي‌آمد بايد سراغ كاغذ ديگري مي‌رفتم.

ساعت 3 بعد از نيمه شب شده بود و چند بيتي خدايان! عنايت كرده بودند كه پدرم وارد اتاق شد و درحالي كه نور چراغ چشمهايش را اذيت مي‌كرد گفت: شما هنوز نخوابيده‌ايد؟چيزي به صبح نمانده است،اصلاً ببينم داريد چه كار مي‌كنيد؟اين مرتبه كمي خودم را جمع و جور كردم البته مرتبه‌هاي قبل هم خودم را جمع و جور كرده بودم اصلاً من اين كار را هميشه وقتي پدرم در ساعتهاي مختلف شب وارد اتاقم مي‌شود بايد انجام بدهم، خلاصه اينكه پدرم هميشه بايد مرا در حالت جمع و جور ببيند او هرگز حالتهاي ديگر مرا نمي‌پسندد.

با كمي ترس از حرف يا برخورد احتمالي بعدي پدرم گفتم:دارم شعر مي‌گويم!

پدرم داشت از اتاق خارج مي‌شدكه با اين حرف من برگشت و با چهره‌اي كه نشانة بي‌اعتمادي‌اش به من بود گفت:شعر مي‌گويي؟خُب بخوان ببينم چه شعري گفته‌اي؟در لحظه،خودم را مستأصل‌ترين و بلاتكليف‌ترين موجود روي زمين حس كردم من هميشه دربرابر پدرم خودم را شبيه موجوداتي عجيب و غريب حس مي‌كنم اسم بعضي از اين موجودات را گاهي پدرم موقع عصبانيت در مورد من به كار مي‌برد كه بعدها در اين مورد مطالبي عرض خواهم كرد.

پدرم مرتبة ديگر با صداي بلندتري گفت:پرسيدم چه شعري گفته‌اي بخوان ببينم!با هر بدبختي بود دلم را زدم به دريا و يك يا دو بيت از شعرم را كه با مصيبت و شب زنده‌داري گفته بودم خواندم.

پدرم با هر بيتي كه مي‌خواندم سرش را به علامت تأسف به چپ و راست حركت مي‌داد و من باز خودم را شبيه يكي از موجوداتي حس مي‌كردم كه بعدها در اين مورد مطالبي عرض خواهم كرد. خواندن شعرم تمام شد، اما حركتهاي سر پدرم كه علامت تأسف آن هي شديدتر مي‌شد تمام نشد،نگاهي اندوهبار و تأسف‌آميز به من و كاغذي كه در دستم بود كرد و درحالي كه از اتاق خارج مي‌شد گفت:من هم مي‌گويم دارد چه كار مي‌كند اين پسر!پاشو،پاشو لااقل بخواب!

بعدها در مورد حالتهايي كه پس از اين جملة پدرم به من دست داد مطالبي عرض خواهم كرد.اينكه چرا بخشي از جمله آخر را پدرم به زبان محاوره گفت براي خودم هم شگفتي‌آور بود،فكر مي‌كنم بعدها در اين مورد بايد مطالبي عرض كنم.

رمی جمرات !

omlet38 — Sat, 24 Apr 2010 13:04:00 GMT

سهم ما را بده از آب حيات اي ساقي
كشت ما را نمك آب قنات اي ساقي

گفته بودي كه فقط با تو بياميزم و بس!
پس بفرما كه كنم با همه كات اي ساقي

بس كه بر سينه زدم سنگ تو را در همه عمر
شده‌ام مظهر رمي جمرات اي ساقي

بر دلم بار گناهي است به سنگيني كوه
با چه رويي بروم روي صراط اي ساقي!

بر من از خط فرودينه فراتر مپسند!
سيئاتم شده بيش از حسنات اي ساقي!

مفتي و شيخ و عسس خوب پي كار هم‌اند!
چشم بد دور ز جمع حضرات اي ساقي

شاهد و مطرب و مي جمله مهياست ولي
دارد اين هر سه برايم خطرات اي ساقي

پيس قوجالديم بوگوزل مطلبي حافيظ بويوروب
مني ميخانه ايچنده‌ن چوله اَت اي ساقي (۱)

تا كه با جوهر مي رفع خماري بكنم
خُم بياور كه مرا نيست دوات اي ساقي

بنشين بر سر جاي خود و كم عشوه بريز
كه بعيد است ز تو اين حركات اي ساقي!

...............................................................................................

(۱) : بیت قرار است این مضمون را به ذهن متبادر کند:

" چون پیر شدی حافظ از میکده بیرون رو "

ديگر به حكيمان وطن نيست اميدي

omlet38 — Mon, 08 Feb 2010 15:58:00 GMT

هم خسته ز بيرونم و هم خسته‌ام از تو

هر قدر كه از زير بدم بدترم از رو

از نسخة ی بي‌مصرف هر دكتر بي‌خير

شد خانة ی مسكوني من سيلوي دارو

يك بار پس از مصرف بي‌دقت يك قرص

تا صبح زدم روي تشك پشتك و وارو

ديگر به حكيمان وطن نيست اميدي

از بس متخصص زده بيرون ز ابرقو

چون خاصيتي نيست در اين قوم محال است

اميد بهي داشتن از شلغم و كاهو

از اردك و مرغابی و گنجشك و حواصيل

شد بيشتر آمار فلاطون و ارسطو

یک عمر به تحقیق و پژوهش گذراندند

شد حاصلش این نکته ی باریکتر از مو :

صد سال اگر بر لب جويي بنشيني

هرگز گذر عمر نبيني لب آن جو !

از قصة ی سوراخ و دم موش گذشتيم

حاشا كه رعايت شود اندازة ی جارو!

دور است سرِ آب در اين باديه افسوس

ما را به بلم نيست به جز دستة ی پارو

با اینکه دو بیت از غزلم غیر ضروری ست

یک قافیه مانده ست مگر می روم از رو !!

omlet38 — Sun, 07 Feb 2010 13:59:39 GMT

سلام:

دوستان خوبم به زودی املت دسته دار به روز خواهد شد.

فعلاً

omlet38 — Sun, 21 Jun 2009 10:43:00 GMT

این وبلاگ تا اطلاع

بعدی به

روز نخواهد شد.

ولها و ناولها !

omlet38 — Tue, 16 Jun 2009 10:52:00 GMT

خيابان شد قرق با ادعاي حل مشكل ها
ومشكل شدعبور از شهر بر ول ها و نا ول ها

من آنجا بودم اما اشتباهي هم نمي كردم
گرفتند اشتباهاً بنده را هم با اراذل ها!

مرا بردند آنجايي كه نامش رفته از يادم
گروهي را هم آوردند آنجا از منازل ها!

نه قتلي كرده بودم نه به سرقت متهم بودم
شبي را صبح كردم پيش سارق ها و قاتل ها

به آنها گفتم:آخر!جرم من؟ گفتند:مي فهمي!
كه جرمت بستگي دارد به خيلي از مسائل ها!

اگرتنهانشستي روي جدول،اينكه جرمي نيست
ولي گويا نشستي با كسي روي جداول ها!

تو را از دلبران و گلرخان شهر سهمي نيست
كه مال ديگرانند اين پري روها و خوشگل ها

تو استادي مگر هنگام تعطيل مدارسها!
مرتب مي روي چون سايه دنبال محصل ها!؟

نمي دانم كجا!در محفلي ديدم ؟! شنيدم؟!نه!
خجالت مي كشم ازشرح آن شكل و شمايل ها!

نميدانم چه معني داشت آن اوضاع نا مطلوب
نميدانم چه رنگي داشت آن رژها و ريمل ها!

گرفتم جلب كرديم آنچه مجنون بود با ليلي
كجا بايد نگهداريم از اين عشاق محمل ها!؟