این وبلاگ تا اطلاع
بعدی به
روز نخواهد شد.
خيابان شد قرق با ادعاي حل مشكل ها
ومشكل شدعبور از شهر بر ول ها و نا ول ها
من آنجا بودم اما اشتباهي هم نمي كردم
گرفتند اشتباهاً بنده را هم با اراذل ها!
مرا بردند آنجايي كه نامش رفته از يادم
گروهي را هم آوردند آنجا از منازل ها!
نه قتلي كرده بودم نه به سرقت متهم بودم
شبي را صبح كردم پيش سارق ها و قاتل ها
به آنها گفتم:آخر!جرم من؟ گفتند:مي فهمي!
كه جرمت بستگي دارد به خيلي از مسائل ها!
اگرتنهانشستي روي جدول،اينكه جرمي نيست
ولي گويا نشستي با كسي روي جداول ها!
تو را از دلبران و گلرخان شهر سهمي نيست
كه مال ديگرانند اين پري روها و خوشگل ها
تو استادي مگر هنگام تعطيل مدارسها!
مرتب مي روي چون سايه دنبال محصل ها!؟
نمي دانم كجا!در محفلي ديدم ؟! شنيدم؟!نه!
خجالت مي كشم ازشرح آن شكل و شمايل ها!
نميدانم چه معني داشت آن اوضاع نا مطلوب
نميدانم چه رنگي داشت آن رژها و ريمل ها!
گرفتم جلب كرديم آنچه مجنون بود با ليلي
كجا بايد نگهداريم از اين عشاق محمل ها!؟
هيچ قولي نمي دهم به کسي
پس خيالم از اين جهت تخت است
قول دادن به هر کس و ناکس
به خدا واقعاً کمي سخت است
لينک مطلب